تبليغاتX
گمشده ی 2 حرفی


گمشده ی 2 حرفی
داستانهایی کوتاه از نویسندگان ناشناس
عنوان ندارد
موضوع: یکشنبه 1385/06/26 10:22


رفيق من سنگ صبور غم ها به ديدنم بيا که خيلی تنهام, هيشکی نمی فهمه چه

حالی دارم چه دنيای رو به زوالی دارم,مجنونمو دلزده از ليليا, خيلی دلم گرفته از

خيليا , نمونده از جونيام نشونی, پير شدم پير تو ای جونی.............

پير شدم پير تو ای جونی.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

1 نوشته شده توسط میلاد | لینک ثابت

.:: حافظ در عصر جديد ::.
موضوع: شنبه 1385/06/18 0:33


حافظ در عصر جديد

 

نيمه شب پريشب گشتم دچار کابوس
ديدم به خواب حافط توي صف اتوبوس

گفتم : سلام حافظ ، گفتا : عليک جانم
گفتم : کجا روي ؟ گفت : والله خود ندانم
گفتم : بگير فالي گفتا : نمانده حالي
گفتم : چگونه اي ؟ گفت : در بند بي خيالي
گفتم : که تازه تازه شعر و غزل چه داري ؟
گفتا : که مي سرايم شعر سپيد باري
گفتم : ز دولت عشق ، گفتا : کودتا شد
گفتم : رقيب ، گفتا : کله پا شد
گفتم : کجاست ليلي ؟ مشغول دلربايي؟
گفتا : شده ستاره در فيلم سينمايي
گفتم : بگو ، زخالش ، آن خال آتش افروز ؟
گفتا : عمل نموده ، ديروز يا پريروز
گفتم : بگو ، ز مويش گفتا: که مش نموده
گفتم : بگو ، ز يارش گفتا: ولش نموده
گفتم : چرا ؟ چگونه ؟ عاقل شده است مجنون ؟
گفتا : شديد گشته معتاد گرد و افيون
گفتم : کجاست جمشيد ؟ جام جهان نمايش ؟
گفتا : خريده قسطي تلويزيون به جايش
گفتم : بگو ، ز ساقي حالا شده چه کاره ؟
گفتا : شدست منشي در دفتر اداره
گفتم : بگو ، ز زاهد آن رهنماي منزل
گفتا : که دست خود را بردار از سر دل
گفتم : ز ساربان گو با کاروان غم ها
گفتا : آژانس دارد با تور دور دنيا
گفتم : بگو ، ز محمل يا از کجاوه يادي
گفتا : پژو ، دوو ، بنز يا گلف نوک مدادي
گفتم : که قاصدک کو آن باد صبح شرقي
گفتا : که جاي خود را داده به فاکس برقي
گفتم : بيا ز هدهد جوييم راه چاره
گفتا : به جاي هدهد ديش است و ماهواره
گفتم : سلام ما را باد صبا کجا برد ؟
گفتا : به پست داده ، آورد يا نياورد ؟
گفتم : بگو ، ز مشک آهوي دشت زنگي
گفتا : که ادکلن شد در شيشه هاي رنگي
گفتم : سراغ داري ميخانه اي حسابي ؟
گفتا : آنچه بود از دم گشته چلوکبابي
گفتم : بيا دوتايي لب تر کنيم پنهان
گفتا : نمي هراسي از چوب پاسبانان ؟
گفتم : شراب نابي تو دست و پا نداري ؟
گفتا : که جاش دارم و افور با نگاري
گفتم : بلند بوده موي تو آن زمان ها
گفتا : به حبس بودم از ته زدند آن ها
گفتم : شما و زندان ؟ حافظ ما رو گرفتي ؟
! گفتا : نديده بودم هالو به اين خرفتي.

 

تولد منجی عالم بشریت مبارک

آبی باشید

 

 

پ.ن: تا حالا کفشاتو نگاه کردي؟ 2 تا عاشق 2 همراه که بي هم ميميرن با هم خاکي ميشن بدون هم زير بارون نميرن کاش آدما کمي از کفشاشون ياد بگيرن..

پ.ن: فرشتگان از خدا پرسيدن: خدا يا تو که بشر رو انقدر دوست داري چرا غم را آفريدي ؟ خدا گفت : غم را به خاطر خودم آفريدم چون اين مخلوقه من تا غمگين نباشه به ياد خالقش نمي افته .
 

پ.ن: کاش خدا از تو بگیرد هر آنچه خدا را از تو بگیرد. 

1 نوشته شده توسط میلاد | لینک ثابت |

.:: درد و دل ماشينها ! ::.
موضوع: چهارشنبه 1385/06/08 0:32

 

 درد و دل ماشينها !

 

پیکان

 پیکان بودن همیشه مصیبت است.آدم گاری بشود اما پیکان نشود نه اینکه ناشکر باشیم ها ! نه  ولی خوب آخر این چه سرنوشتی بود که نصیب ما شد. اجداد ما را از انگلستان آوردند اینجا آواره کردند بعد هم نسل در نسل بدبخت تر شدیم.حالا همه مصیبت ها یه طرف هرجا که هم می رویم فکر می کنند تاکسی هستیم، خدا شاهد است سر یک چهارراه         نمی توانیم دو دقیقه نگه داریم. پنجاه نفر حمله ور می شوند طرفمان. یادم می آید چند سال پیش که صفر کیلومتر بودم یک جوانی مرا خرید از بس مسافرا جلویش را گرفتند و فکر کردند راننده تاکسی است عاقبت صبرش لبریز شد و تصمیم گرفت تغییراتی در من بدهد که از حالت تاکسی خارج شوم.برای این کار همه پس اندازش را بیرون کشید و شروع کرد به اسپرت کردن رینگ و لاستیک، نصب چنجر، هیدرولیک فرمان، دزدگیر تصویری، آنتن برقی و...خلاصه کاری کرد که از بنز هم شیک تر به نظر می رسیدم.فردای آنروز با خیال راحت و خوشحال از اینکه دیگر کسی به چشم تاکسی به او نگاه نمی کند راهی سرکارشد. هنوز از خیابان اول رد نشده بود که پیرزنی در حالیکه دست خودرا به علامت ایست تکان می داد گفت: 100 تومن مستقیم !!

 

 پژو ۲۰۶

اصولا ما ماشینهای خانواده دار و باحیایی هستیم اما نمی دانم چرا بعضا استفاده های غیر اخلاقی از ما می شود. مثلا هرجا زن- ضعیفه ای باشد جلوی پایش مارا نگه می دارند، واقعا تا آن خانم سوار شود و پیاده شود ما از خجالت آب می شویم.اما چه کنیم که اسممان به بی غیرتی دررفته است. چند روز پیش پدرم (پژوGLX) جلوی من پارک کرد و گفت: تو آبروی مارا برده ای ! دیگر فرزند من نیستی!!! من چه کنم که جوانها دین و ایمون ندارند. واقعا الان چند روز است که چراغ روغن را عمدا روشن می کنم تا مرا ازخانه بیرون نبرند. بلکه مرا به یک خانم بفروشند و از این بی آبرویی خلاص شوم.

 

ماکسیما

همه ماشینها به ما به چشم مرفه بی درد نگاه می کنند چند روز پیش توی پارکینگ شنیدم  که یک رنو به ماشین کناری من گفت: مواظب باش موقع رفتن به این بچه مایه دار نمالی ! خوب این حرفها باعث ناراحتی می شود آخر بقیه ماشینها که نمی دانند اینجا قیمت ما را بیخود بالا برده اند برادران من در دبی تاکسی هستند پسرخاله ام در آمریکا زیر پای یک کارمند جزء می باشد، آنوقت اینجا آقازاده ها سوار ما می شوند. واقعا این درد را چگونه می توان تحمل کرد.

 

پژو آر دی

هیچ ماشینی مثل ما دچار بحران هویت نیست. معلوم نیست پژو هستیم یاپیکان. البته خود ما بیشتر دوست داریم پژو باشیم برای همین علامت RD را از پشتمان می کنیم یا لاستیک ها را اسپرت می کنیم ویا حتی رنگ مشکی به خودمان می زنیم. اما بازهم ازدور تابلوست که آر دی هستیم. به همین خاطر دچار عقده های روانی شده ایم. به ما می گویند پژو حسرتی! بعضی ماشینها هم به ما لقب دوجنسی داده اند. یک عده هم می گویند شما فرزند نامشروع پژو و پیکان هستید. یک نفر نیست ما را از این وضعیت نجات دهد؟

 

 

 

آبی باشید

 

1 نوشته شده توسط میلاد | لینک ثابت |

.:: بنده ی خدا ::.
موضوع: جمعه 1385/06/03 18:29

 

پروردگارا

 سرنوشت مرا خیر بنویس. تقدیری پاک

تا هر چه را تو دیر میخواهی زود نخواهم

و هر چه را تو زود میخواهی دیر نخواهم.

سلام...

این دعای قشنگو ۱کی از دوستانم زهرا که عنوان وبلاگش (آری آغاز دوست داشتن است ...) هستش

برام فرستاده که منم خوشم اومد با اجازه از خودش اینجا گذاشتم...

راستی ۱ سری هم به این وبلاگ بزنید. ~~> خونه ی برچه ها خیلی با حاله...

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~>>>>><<<<<~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

 بنده ی خدا

 


در تعطيلات كريسمس، در يك بعد از ظهر سرد زمستاني، پسر شش هفت ساله‌اي جلوي ويترين مغازه‌اي ايستاده بود. او كفش به پا نداشت و لباسهايش پاره پوره بودند. زن جواني از آنجا مي‌گذشت. همين كه چشمش به پسرك افتاد، آرزو و اشتياق را در چشمهاي آبي او خواند. دست كودك را گرفت و داخل مغازه برد و برايش كفش و يك دست لباس گرمكن خريد. آنها بيرون آمدند و زن جوان به پسرك گفت: «حالا به خانه برگرد. انشالله كه تعطيلات شاد و خوبي داشته باشي.»

پسرك سرش را بالا آورد، نگاهي به او كرد و پرسيد: «خانم! شما خدا هستيد؟»

زن جوان لبخندي زد و گفت: « نه پسرم. من فقط يكي از بندگان او هستم.»

پسرك گفت: «مطمئن بودم با او نسبتي داريد.»
 

 

 

آبی باشید

 

 

پ.ن: يادم باشه حرفي نزنم كه به كسي بر بخوره نگاهي نكنم كه دله كسي بلرزه راهي نرم كه بي راه باشه خطي ننويسم كه آزار بده كسي رو يادم باشه كه روزو روزگار خوش است همه چيز روبه راه و بر وقف مراد هستو خوب, تنها دل ما دل نيست ........آره.     

پ.ن: کاش خدا از تو بگیرد هر آنچه خدا را از تو بگیرد. 

1 نوشته شده توسط میلاد | لینک ثابت |

 
Copyright © 2006 - Site bus: میلاد & Designer: Hessam Sedaghati